Welkom op de Jeruzalemkerk Weblog
In deze weblog schrijven wij over persoonlijke ervaringen en opvallende zaken in en buiten de Jeruzalemkerk, maar proberen we ook al gaande de weg visie onder woorden te brengen voor gemeenteleden en geďnteresseerden. Uw reacties stellen wij zeer op prijs.

Bas van der Graaf
Elsbeth Gruteke

Levensliederen, Kerstliederen en preken voor lege banken

23-12-2006
Bas van der Graaf

Deze week schrijf ik over een tentoonstelling, over twee kerstvieringen en een initiatief van Stadsdeel De Baarsjes.

Geef mij maar Amsterdam!
Dit is geen persoonlijke liefdesverklaring van mijzelf, maar de naam voor een expositie in het Amsterdams Historisch Museum over het Amsterdamse levenslied. Vorige week zaterdag ben ik er met Gerdine geweest en ik moet zeggen: het is een aanrader. In een tijdsbestek van anderhalf uur maak je een soort reis door de tijd en word je door middel van beeld en geluid in de bijzondere wereld van het Amsterdamse lied getrokken. Allemaal komen ze voorbij: Jean-Louis Puisuisse (hij werd in 1927 op het Rembrandtplein doodgeschoten vanwege een liefdesaffaire), Louis en Heintje Davids, Tante Leen en Johnny Jordaan, Zwarte Rika ('Mijn wiegje was een stijfselkissie' en 'Amsterdam huilt') en natuurlijk Andé Hazes, Lange Frans en Baas B. Wanneer je daar rondloopt verbaas je je erover hoeveel liederen je kent en hoe diep veel van die liederen in de Nederlandse volksziel zijn doorgedrongen. Het Amsterdamse lied was (en is) echt een levenslied, dicht op de huid van het dagelijks leven en vaak raak verwoordend wat de gewone man voelde bij allerlei maatschappelijke ontwikkelingen. Want dat laatste is ook mooi: de hele tentoonstelling is natuurlijk ook een mooi tijdsbeeld van het Amsterdamse leven in de 20e eeuw, met al zijn ellende en sores. In een zaal die ingericht was als Amsterdamse kroeg leerde ik trouwens waarom het café voor Amsterdammers zo belangrijk was (en is): omdat de huizen zo klein waren, beschouwden ze het café als een verlengstuk van hun huiskamer (dit zal overigens wel niet de enige reden zijn geweest).
Het Amsterdamse lied heeft de jaren door aan veel Amsterdammers troost en plezier gebracht. Het gaf me wel te denken, eerlijk gezegd, want je kunt je afvragen of de kerk genoeg in staat is gebleken die Amsterdamse harten werkelijk te bereiken. Mensen als ds. Buskus verstonden die kunst en zo waren er natuurlijk meer, maar met een zekere droefheid constateer ik dat we de echte Amsterdammers grotendeels kwijt zijn. Of dat nog eens anders kan worden? Dat zal alleen lukken, als we weer 'troostvol tot het hart van Jeruzalem' zullen weten te spreken.

Twee kersfeestvieringen
Ik maakte deze week twee kerstvieringen mee, die samen wel een sprekend beeld geven van de situatie waarin we hier verkeren.
De eerste viering was die met de ouderen van de gemeente en de omgeving daarvan. Er waren niet alleen mensen uit de Jeruzalemkerk, maar ook uit de Augustanakerk en andere kerken. Met een zekere ontroering hoorde ik van een paar mensen de verhalen, over hoe het vroeger was en hoe zo veel van hun vrienden en kennissen waren verhuisd of overleden. Heel goed besefte ik even, dat hier de mensen zaten, die de gemeente in voorbije jaren (mee) hebben gedragen. Nu zijn ze oud geworden, sommigen heel oud en met weemoed zagen ze hoe veel in het kerkelijk leven veranderde of verdween. Maar tegelijkertijd merkte ik ook blijdschap, dat veel jonge mensen de weg naar de Jeruzalemkerk weer weten te vinden en dat zich toch weer een nieuw generatie aandient, die God in deze stad wil dienen. Het was goed om met deze zusters en broeders het Kerstfeest te vieren en de vreugde en de warmte te delen.
Een dag later maakte ik een heel andere Kerstviering mee, in dezelfde zaal. Door de medewerkers van het Missionair Diaconaal Project (MDP) was de zaal omgetoverd tot Prinsen en Prinsessenzaal , om zo samen met de kinderen uit de buurt (en hun ouders) het Kerstfeest te vieren. De kinderen uit de buurt. Dat betekent dus: een hele gemengde groep, wit en zwart, moslim en christen en van huis uit helemaal niks. Ze waren er allemaal en er was een flinke groep ouders aanwezig, in diezelfde gemengde samenstelling. Ik heb echt met verwondering zitten kijken, hoe het mogelijk was dat dit feest met zo'n gemengde groep kon worden gevierd. De kinderen zongen uit volle borst met stralende stemmen de mooiste kerstliederen, het verhaal van de wijzen werd verteld, er was een vrij verhaal en alles was gewoon echt gericht op de geboorte van Jezus.
Dit is dus één van de vruchten van al die jaren, dat vanuit Westerwijk is geďnvesteerd in de kinderen van de buurt. Er is een vertrouwensband ontstaan met kinderen en hun ouders en het is niet meer na te rekenen wat alles wat er gebeurt betekent voor de kinderen en de buurt. De kinderen vinden gewoon een warm nest in het MDP, maar krijgen ook een stukje opvoeding en normen en waarden mee.
Er zijn steeds concreter wordende plannen, om vanuit dit werk en de contacten die zijn ontstaan te gaan werken aan een de vorming van een christelijke gemeente (of gemeenschap) rond het MDP. Ik hoop dat deze Kerstviering daar een voorproefje van mocht zijn.

De dag van de Nederlandse preek
Tot slot nog kort iets over een initiatief van Stadsdeel De Baarsjes. Op donderdagavond waren vijf gebedshuizen in De Baarsjes open voor belangstellenden. Het was de bedoeling, om, als het kon met een preek of anders op een andere wijze, iets te laten zien van de manier van bidden en samenkomen in deze gebedshuizen. De Jeruzalemkerk was ook open en naast een rondleiding door de kerk, een uitleg van het protestantisme en het laten horen van orgel- en pianomuziek was er dus ook een preek. Ik heb een kerstpreek gehouden, gewoon met toga en al.
Helaas ging het op deze avond als zo vaak: er waren weinig bezoekers en degenen die er waren meestal al betrokken bij allerlei initiatieven van deze strekking. Naar onze waarneming was dit mede een gevolg van de toch summiere PR, maar misschien zit er ook niet meer in. Als gemeente waren we blij verrast door het initiatief van het Stadsdeel, want het laat zien dat ook daar beseft wordt dat religie een belangrijke factor is en blijft in onze stad. Hopelijk blijven dit soort initiatieven genomen worden en vinden we creatieve(re) manieren, om elkaar in de buurt te leren kennen.


Naam (optioneel)
E-mail adres (optioneel)


Vorige artikelen

  • klik hier voor artikelen uit 2017

  • klik hier voor artikelen uit 2016

  • klik hier voor artikelen uit 2015

  • klik hier voor artikelen uit 2014

  • klik hier voor artikelen uit 2013

  • klik hier voor artikelen uit 2012

  • klik hier voor artikelen uit 2011

  • klik hier voor artikelen uit 2010

  • klik hier voor artikelen uit 2009

  • klik hier voor artikelen uit 2008

  • klik hier voor artikelen uit 2007

  • 23-12-2006 huidig artikel
    Levensliederen, Kerstliederen en preken voor lege banken


    15-12-2006 (Bas van der Graaf)
    Folderen op de markt, bidden voor de stad en missionair preken


    08-12-2006 (Bas van der Graaf)
    Over leiderschap en discipelschap


    03-12-2006 (Bas van der Graaf)
    Twee gesprekken en een drama


    24-11-2006 (Bas van der Graaf)
    Belijdeniscatechese, NSA en Amsterdam-West


    17-11-2006 (Bas van der Graaf)
    Over een kerkdienst en de gemeenteavond


    10-11-2006 (Bas van der Graaf)
    Over de introductiecursus, een pastoor, een Amerikaan en de gemeentavond


    03-11-2006 (Bas van der Graaf)
    Over heidendom, creativiteit en het waarom van een weeklog


    20-10-2006 (Bas van der Graaf)
    Weer een mooi weekje


    13-10-2006 (Bas van der Graaf)
    Hart voor de wereld, hart voor de stad


    07-10-2006 (Bas van der Graaf)
    Over een doopdienst en de doopsgezinden


    29-09-2006 (Bas van der Graaf)
    Alexander


    22-09-2006 (Bas van der Graaf)
    Twee ervaringen


    15-09-2006 (Bas van der Graaf)
    De eerste week


    08-09-2006 (Bas van der Graaf)
    Klaar voor de start


    01-09-2006 (Bas van der Graaf)
    Als de stofwolken zijn opgetrokken ...