Halverwege

"Mam, zijn we er al?" Die vraag stelden mijn zusjes en ik als we met het gezin met onze oude eend onderweg waren naar Frankrijk om op vakantie te gaan. We waren dan meestal in de buurt van Breda, de weg naar Zuid-Frankrijk was nog lang. Zijn we er al? Dat is ook een vraag voor de 40-dagentijd.

We zijn nu bijna halverwege de veertig dagen, we zitten er middenin. Een beetje zoals het volk Israël zo'n 20 jaar nadat ze waren vertrokken uit Egypte. Het gevoel dat je al een hele tijd bezig bent en dat je geen idee hebt wanneer je je bestemming zult bereiken. Al behoorlijk moe van de droogte en het zand, van het onderlinge geruzie, van de vraag waar je eigenlijk naar toe onderweg bent, moe van jezelf en je eigen onvermogen. Zo'n gevoel. De veertigdagentijd, veel van ons zijn daar met goede voornemens en goede moed ingestapt. Voornemens om de stilte te zoeken, om sober te leven om te letten op de mensen om je heen. Inkeer, verstilling, geven en gebed. De realiteit is weerbarstig. Misschien lukt het wel niet om te doen wat je je had voorgenomen en ziet de werkelijkheid van alledag er anders uit dan je had gehoopt. Misschien ben je juist wel verrast om te ontdekken wat een kleine verandering in je leven kan betekenen, en heb je al veel van God ervaren in deze tijd. 
Halverwege naar het beloofde land, halverwege naar Pasen. Hoe de reis tot nu toe ook gaat we zijn in ieder geval samen onderweg. Het is goed om dat met elkaar te delen, ik kom het tegen in de kerk als we elkaar ontmoeten maar ook op de social-media als Facebook. Je bent niet alleen. Wat ook helpt is te weten dat God er bij is, dat Hij voor ons zorgt, dat er eten is voor onderweg, manna zoals de Israëlieten elke dag kregen. En er zijn oases onderweg waar we even bij kunnen komen. De zondag waarop we niet vasten maar stil staan bij de opstanding van de Heer. Mooie muziek, de natuur, andere mensen, allemaal oases waar we op adem mogen komen om de reis te kunnen vervolgen. Aanstaande zondag vieren we zondag laetare, dan wordt gevierd, en verheugen we ons erop, dat we halverwege zijn en dat Pasen in aantocht is. Laetare dat betekent, verheug u, verheug je. De oproep komt uit Jesaja 66,10: 'Laat allen die Jeruzalem liefhebben zich met haar verheugen en juichen om haar, laat allen die om haar treuren nu samen met haar jubelen.' Verheugd vervolgen we onze weg door de 40-dagentijd, we mogen weten dat de Heer naar wie wij uitzien ook nu al bij ons i

Over Ons

De Jeruzalemkerk in Amsterdam-West (de Baarsjes) waar iedereen welkom is en waar we graag betrokken willen zijn op Jezus Christus, op elkaar en op de stad waar we in leven. Wij zijn een gevarieerde gemeente die deel uit maakt van de Protestantse Kerk Nederland.

Contact
Jeruzalemkerk

Jan Maijenplein 14
Amsterdam
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.